Porta Marina

Je staat bij Porta Marina, de zeepoort. Die naam heeft te maken met het uitzicht. In de Romeinse tijd lag de kustlijn veel dichterbij dan nu, en vanaf deze plek kon je de boten zien binnenkomen bij de monding van de rivier de Sarno. Daar had Pompeï zijn haven.

Kijk eens naar de twee overwelfde doorgangen. De smalle was voor voetgangers, de bredere voor lastdieren. Een kar kwam hier niet tegen de helling op, want Pompeï ligt op een oude lavastroom, hoog boven de vlakte. De stadsmuur was ruim drie kilometer lang, met zeven poorten waarvan we het bestaan kennen.

Onder je voeten is de straat geplaveid met grote blokken grijze lava, in onregelmatige vormen gehakt en in elkaar gepast als een legpuzzel. Je zult de hele dag over zulke stenen lopen. Verderop zie je diepe sporen die karrenwielen hebben uitgesleten, en verhoogde stapstenen om de straat over te steken.

Net binnen de poort, aan je rechterhand, stond de Tempel van Venus, de beschermgodin van de stad. Het terras keek uit over zee, dus het was het eerste wat zeelieden zagen. Vandaag is er boven de fundering weinig van over.

Loop verder omhoog over Via Marina. De basilica ligt aan je rechterhand, vlak voordat de straat uitkomt op het forum.